Het is mogelijk in overleg een optreden te verzorgen op maat gesneden voor gelegenheden als opening van tentoonstellingen, uitvaart etc.
Met vele musici werk ik samen waaronder klavecinisten en organisten: Hein Hof, Henk van Zonneveld, viola da gamba: Marco de Sousa, barokcello: Maaike Roelofs, zangers: Marion Strijk, Bas Ramselaar, Paulien vd Werf, Wouter vd Braak, Mariejan van Oort, cello: Bart van Rosmalen, blokfluittisten: Carin van Heerden, Clara Hazeleger, fagot: Henk Vos en vele anderen.
Recenties en reacties:
- Een leuk avondje uit.
7 Januari 2009 bezocht ik samen met mijn schoonmoeder het evenement: Kruipend bloed II - Connecting conversations m.m.v. Lisselotte Schut, beeldend kunstenaar, Bart van Rosmalen, cello en Eric Fennis, blokfluiten.
Het is zeer verrassend om de creatie van kunst te mogen bijwonen.
Met behulp van een beamer konden we het proces van een schilderij in wording gadeslaan,
Daarbij klonk geïmproviseerde, gloednieuwe muziek.
Niet alleen de muziek was verrassend en nieuw, ook werden de instrumenten op nieuwe, minder traditionele manieren bespeeld.
Ik heb zeer genoten van de muziek, ik voelde volledig meegezogen in het proces en ik heb me geen seconde verveeld.
“Wederzijdse beïnvloeding is zichtbaar, hoorbaar en tastbaar”
- Spannend concert
waar bij je op het puntje van je stoel zit te bekijken en luisteren naar wat er gebeurt, hoe de conversatie verloopt.
De cello klaagt, klopt, zaagt en vraagt
De fluit giechelt, babbelt, vertelt een sterk verhaal
Het krijt krast hautain en geïrriteerd.
De instrumenten dagen elkaar uit in discussie, soms indringend, soms dwaalt mijn aandacht weg.
Het publiek kijkt toe maar leeft intens mee, ontlaadt zich op het moment dat het ook wat mag zeggen
Dat is prettig, men voelt zich serieus genomen.
Mooi moment als de cello wegloopt.
De schilder trekt zich terug in zichzelf.
Nadien blijft het concert in mijn hoofd zitten, ik blijf nadenken over wat er gebeurde.
Of er wel geconverseerd kan worden.
Is beeldend kunst niet te introvert.
